Wereldvinding in Wijk bij Duurstede. Loodgieter Hans Korstanje ontwikkelde een manier om legionellabacteriën in waterleidingen te doden. De oplossing is, zoals vaker bij geniale vindingen, even simpel als doeltreffend: een verwarmingslint in de buizen verhit het water en doodt de bacteriën.
(Door Hans van den Ham) WIJK BIJ DUURSTEDE (GPD) - Of hij rijk gaat worden? Geen idee, maar eigenlijk maakt het loodgieter Hans Korstanje uit Wijk bij Duurstede niet uit. Wat hij belangrijker vindt: met zijn vinding kunnen er mensenlevens gespaard worden. Er is hem ook al gevraagd of zijn vinding de legionellaramp in Bovenkarspel had kunnen voorkomen? Het antwoord is bevestigend. 'Dit systeem geeft de legionellabacterie geen kans.' De vinding van Korstanje is simpel en doeltreffend. Trek een verwarmingslint door de waterleidingen en sluit dat aan op een schakelkast met software en microchips. Het water in de leiding wordt geheel gecontroleerd verwarmd tot 70 à 80 graden, een temperatuur die de legionellabacteriën doodt. Daarna stevig doorspoelen met koud water en de leiding is legionella-vrij. De door hem ontwikkelde apparatuur regelt het hele proces, stopt de watervoorziening als er iets misgaat en belt desgewenst automatisch de leverancier.
Uitvinder Korstanje (49) is geen ingenieur, maar het prototype van een man uit de praktijk. Al vanaf z'n 12e bezig met het vak. Tegenwoordig verzorgt zijn eenmansbedrijf cv-ketels en onderhoud. Legionella was al tijdens zijn opleiding een belangrijk onderwerp. Chloreren, testen, doorspoelen en kijken of het schoon is, het hoorde erbij. Dat doorspoelen - tegenwoordig een veel gehoord advies om leidingen legionella-vrij te krijgen - haalt niks uit, zegt hij. De bacterie blijft gewoon zitten in het bezinksel of de biofilm, het glibberige laagje aan de binnenkant van leidingen. Kost alleen maar tijd, energie en geld.
Het idee voor zijn vinding ontstond bij een boer waar hij in een stal een leiding tegen vorst had beveiligd. Met een verwarmingslint tussen leiding en isolatie, een normale toepassing. De boer wilde geen systeem dat automatisch afslaat als de leiding warm genoeg is, en hij moest daarom steeds de stekker eruit trekken. Hij vergat het, de leiding ging koken en sprong vervolgens. 'Dat gegeven heb ik in mijn achterhoofd opgeslagen. Toen ik een keer 's nachts lag te piekeren, viel het kwartje.'
Korstanje zocht inmiddels een oplossing voor de plaatselijke jachthaven die legionella-vrij water wilde leveren aan de boten. In de tuin ging hij aan het werk met buizenstelsel en verwarmingslint. Het bleek te werken, de vinding kreeg steeds meer vorm. Dat was het moment dat zijn adviseur Philip Korff de Gidts hem erop wees dat het tijd werd octrooi aan te vragen. Tijdens eigen naspeuringen op beurzen was gebleken dat niemand een oplossing had voor het legionellaprobleem. De waterleidingbedrijven niet, de zwembadleveranciers niet. Korff de Gidts: 'Ik moest Hans wel steeds aan z'n staart trekken om niks te zeggen. Voordat je het weet pikt iemand je idee.' Samen gingen ze in mei van het vorig jaar naar het Algemeen Octrooi en Merken Bureau. Daar leek de ingenieur die hen ontving aanvankelijk niet geïnteresseerd. 'Maar na tien minuten werden er andere ingenieurs bijgehaald', vertelt Korff de Gidts. 'Werden we twee uur doorgezaagd. Mooi om te zien dat ze Hans, als man uit de praktijk, steeds gelijk moesten geven. Uiteindelijk vonden ze het fantastisch. We hebben even gejubeld, maar er geen borrel op gedronken. Eerst maar eens afwachten en vooral stil houden.'
Inmiddels heeft het octrooibureau vijf maanden lang onderzoek gedaan en het lijkt er sterk op dat niemand op hetzelfde idee is gekomen. Binnen enkele maanden kan wereldwijd octrooi voor een periode van twintig jaar een feit zijn. Volgens het bureau is de vinding makkelijk toepasbaar, niet duur of groot, kostenbesparend en bovendien is er weinig omkijken naar. Te gebruiken bij jachthavens, op campings en beurzen, in tuincentra, op schepen en in restaurants.
Korstanje laat zich echter de kop niet gek maken. Beide benen op de grond en gewoon aan het werk blijven. En als het vette bod komt op zijn vinding? 'Eerst maar eens zien, we hebben geen haast. Ik geloof het pas als het op de bankrekening staat. Nu heeft het alleen nog maar geld gekost.'
Terug naar het persberichten overzicht
